Στεφανιαία Μονάδα: Η φροντίδα που δεν αποτυπονυε σε καμία οθόνη

Στη στεφανιαία μονάδα, κάθε λεπτό έχει σημασία και η φροντίδα δεν είναι απλώς μια σειρά από ιατρικές πράξεις• ισορροπεί ανάμεσα στην επιστήμη και την ανθρώπινη επαφή.

Οι νοσηλεύτριες σε αυτό το περιβάλλον λειτουργούν με υψηλό αίσθημα ευθύνης και ενσυναίσθησης. Παρακολουθούν σε εικοσιτετράωρη βάση τα ζωτικά σημεία, αναγνωρίζουν έγκαιρα ακόμα και τις πιο μικρές αλλαγές στην κατάσταση του ασθενούς και είναι έτοιμες να παρεμβαίνουν άμεσα αν χρειαστεί.

Πέρα όμως από τα μηχανήματα και τα πρωτόκολλα, υπάρχει κάτι που δεν καταγράφεται σε καμία οθόνη. Είναι ο τρόπος που θα σου πιάσουν το χέρι όταν φοβάσαι, όταν νιώθεις εκτεθειμένος και ανήμπορος και γενικότερα η διακριτική φροντίδα που προσφέρουν στις πιο ευάλωτες στιγμές. 

Αυτή τη φροντίδα την είδα σήμερα με τα μάτια μου. Μια νοσηλεύτρια, η Ε., άπλωσε λίγη ενυδατική κρέμα στα πόδια μιας κυρίας (θα μπορούσε να είναι η μαμά μου) και της έβαλε ξηρό σαμπουάν. Στη συνέχεια τη χτένισε λέγοντας της ότι αφού θα κάνουμε ανάσταση μαζί θα σε κάνω μια κούκλα. Αν και δεν έπρεπε, συγκινήθηκα πολύ γιατί αυτού του είδους η φροντίδα, ειδικά σε ένα δημόσιο νοσοκομείο, δεν είναι δεδομένη.

Κάτι τέτποιες στιγμές είναι που αντιλαμβάνεσαι ότι οι νοσηλεύτριες είναι εκείνες που κρατούν με ψυχραιμία και μια βαθιά ανθρώπινη προσέγγιση, την ισορροπία ανάμεσα στην ένταση και την ευθύνη. Στο τέλος της ημέρας, είναι αυτές που γίνονται η σταθερά σε μια από τις πιο κρίσιμες στιγμές της ζωής κάποιου.