Μια πράξη αγάπης για το σώμα σου

Υπάρχουν μέρες που κοιτάζω τον εαυτό μου στον καθρέφτη και πραγματικά δεν με αναγνωρίζω. Όχι γιατί άλλαξαν τα κιλά, η σιλουέτα ή το πρόσωπό μου από τα φάρμακα και την κορτιζόνη. Αλλά γιατί άλλαξε η σχέση μου με τον εαυτό μου.

Κάποτε το σώμα μου ήταν όπως το ήθελα και ΄χωραγα στα ρούχα που ήθελα. Σήμερα, απλώς αναρωτιέμαι με τι διάθεση θα ξυπνήσει... Αν θα μπορέσωνα σηκωθώ από το κρεβάτι χωρίς πόνο, αν τα χέρια μου θα συνεργαστούν ή αν ακόμα και το να ανοίξεις ένα μπουκάλι νερό μπορεί να φαίνεται άθλος.

Ζω με τη ρευματοειδή αρθρίτιδα εδώ και τέσσερα και όπως συμβαίνει με πολλά αυτοάνοσα, δεν είναι μόνο η ασθένεια που έχεις να αντιμετωπίσεις. Είναι και η αβεβαιότητα που νιώθεις. Είναι οι καλές μέρες που σε κάνουν να πιστεύεις ότι όλα πέρασαν και οι άσχημες που έρχονται χωρίς προειδοποίηση και σου υπενθυμίζουν ότι τίποτα δεν είναι δεδομένο. 

Το πιο δύσκολο όμως, δεν είναι ο πόνος. Είναι η αποδοχή του εαυτού σου όπως είναι πια. Να αποδεχτείς δηλαδή ότι μπορεί να χρειάζεσαι περισσότερο χρόνο για να κάνεις τα πιο απλά πράγματα.

Και ύστερα έρχοντα τα φάρμακα, όπως η κορτιζόνη… που μπορεί ναι μεν να σου δίνει καλύτερα αποτελέσματα, αλλά σε αλλάζει. Το πρήξιμο. Τα κιλά. Το ΄σωμα και το πρόσωπο που δεν αναγνωρίζεις. Τα βλέμματα που δεν ξέρουν τι κρύβεται από πίσω και χσολιάζουν αβίαστα αυτό που βλέπουν. Κάποτε με στεναχωρούσε αυτό. Σήμερα απλώς θυμίζω στον εαυτό μου ότι αυτή η άσπονδη φίλη, η κορτιζόνη, με κρατάει εκτός νοσοκομείου. Και αυτό είναι πιο σημαντικό από όλα τα αδιάκριτα βλέμματα.

Το σώμα που νοσεί δεν χρειάζεται τιμωρία. Χρειάζεται κατανόηση, αγάπη, φροντίδα και υπομονή. Μα πάνω απ όλα, χρειάζεται τρυφερότητα. Να απλώσω μια κρέμα στα χέρια, στους ώμους, στα πόδια μου. Όχι γιατί θα περάσουν όλα μαγικά. Όμως για λίγα λεπτά νιώθω όπως πριν· εντωμεταξύ, μεγάλη παγίδα αυτό το "όπως πριν"... 

Αλλά αυτό ακριβώς μου ξύπνησε η σειρά περιποίησης σώματος Satin Glow της Ziaja. Την Μαίρη που ήμουν και τελικά συνεχίζω να είμαι. Μου υπενθύμισε ότι ακόμη κι όταν το σώμα μου πονάει αξίζει να νιώθει όμορφα. Η μεταξένια υφή η αίσθηση ενυδάτωσης και η απαλότητα που αφήνει στην επιδερμίδα μου,  μετατρέπουν μια απλή στιγμή περιποίησης σε μια μικρή πράξη αγάπης προς τον εαυτό μου.

Και ίσως τελικά αυτό να είναι η πιο αληθινή μορφή φροντίδας του εαυτού μας. Όχι η τέλεια επιδερμίδα ή το αψεγάδιαστο σώμα. Αλλά η απόφαση να συνεχίζεις να σε φροντίζεις, ακόμη κι όταν αυτό σε δυσκολεύει.